Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2010

νυχτες

εγειρα προσποιουμενος ανηθικοτητα
ορθωσα αναστημα στα πρεπει
νυχτες ολακερες ξαγρυπνησα


με ειδα συξιλο  στην τολμηρη σου υπερβαση
με αρνηθηκα με μισησα 
μα  βλακωδως αφεθηκα στο θανατηφορο τυλιγμα
στο ερεβος στην καταχνια της αβεβαιοτητας

2 σχόλια ερωτευμένων/αγαπημένων:

Ονειροπαγίδα είπε...

ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ....ΜΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΔΥΝΑΜΗ, ΔΥΝΑΤΗ, ΣΑΝ ΕΝΑ ΠΟΤΑΜΙ ΣΕ ΠΑΡΑΣΕΡΝΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΔΙΧΩΣ ΛΟΓΙΚΗ...ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ ΝΑ ΞΕΓΥΜΝΩΘΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΘΕΙΣ....
ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΩ ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΜΟΥ....

Ανώνυμος είπε...

niiiiiiiiiiiiiiiice!!!