νυχτες

εγειρα προσποιουμενος ανηθικοτητα
ορθωσα αναστημα στα πρεπει
νυχτες ολακερες ξαγρυπνησα


με ειδα συξιλο  στην τολμηρη σου υπερβαση
με αρνηθηκα με μισησα 
μα  βλακωδως αφεθηκα στο θανατηφορο τυλιγμα
στο ερεβος στην καταχνια της αβεβαιοτητας

Στιγμες

Αγαπω τις στιγμες που τα ματια σου κοιτουσαν τα μου...Ηταν οι μονες αληθινες!

Αραγε...

Εισαι το ονειρο της καθε νύχτας... Εισαι το φως του φεγγαριου... Εισai τα πanta γia μενα! Εγω αραγε exω ενα κομματι στη zωh σου?